هدف: ازجمله تنش‌هایی که پرستاران در طول خدمت خود با مواجه هستند، می‌توان به فرسودگی شغلی اشاره کرد که تحت تأثیر عوامل متعددی است؛ بنابراین مطالعه حاضر باهدف بررسی نقش خوش‌بینی و مقابله مذهبی در پیش‌بینی فرسودگی شغلی پرستاران انجام شد.
مواد و روش‌ها: پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه پژوهش شامل تمامی پرستاران زن و مرد مشغول به فعالیت در سه ماه نخست سال 1401 بیمارستان امام حسین کرج (400 نفر) بودند که بر اساس جدول گرجسی و مورگان (1971) تعداد 196 به روش نمونه‌گیری طبقه‌ای (زن و مرد) انتخاب شدند؛ و به پرسش‌نامه‌های جهت‌گیری زندگی شیر و کارور (۱۹۸۵)، مقابله مذهبی ایرانی آبیاری و آگیلار (۲۰10) و فرسودگی شغلی ماسلاچ (۱۹۹۶) پاسخ دادند. تجزیه‌وتحلیل داده‌ها با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه و با کمک نرم‌افزار SPSS نسخه 24 انجام شد.
یافته‌ها: نتایج نشان داد همبستگی بین خوش‌بینی و مقابله مذهبی با فرسودگی شغلی منفی و معنی‌دار بود (۰۱/0>p). همچنین داد خوش‌بینی و مقابله مذهبی 38 درصد از واریانس فرسودگی شغلی را تبیین می‌کنند.
نتیجه‌گیری: با به‌کارگیری مقابله‌های مذهبی و داشتن نگرش خوش‌بینانه در محیط شغلی پرستاران، می‌توان اقدامات پرستاری را هدفمند، تحمل مشکلات کاری را آسان نموده، بالطبع می‌تواند فرسودگی شغلی آنان را کاهش داد.