معاونت فرهنگی و دانشجویی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی سبک زندگی اسلامی با محوریت سلامت 2322-2174 3 3 2019 06 22 The Effectiveness of Religious-Based Cognitive-Behavioral Group Therapy on Increasing Life expectancy and Happiness in Infertile Women بررسی اثربخشی گروه درمانی به شیوه شناختی ـ رفتاری مذهب محور بر افزایش امید به زندگی و شادکامی در زنان نابارور 189750 FA الهه نادی کارشناس ارشد روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسالمی، واحد الهیجان، الهیجان، ایران فریبا سعیدپور کارشناس ارشد مشاوره خانواده، گروه مشاوره، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیالن، رشت، ایران حسن بلند دکترای تخصصی مشاوره، استادیار، گروه مشاوره، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیالن، رشت، ایران Journal Article 2024 02 04 Aims: Happiness and life expectancy are important to the mental health of community members. The purpose of this study was to investigate the effectiveness of religious-based cognitive-behavioral group therapy on increasing life expectancy and happiness in infertile women. Materials and Methods: This study is an applied research in terms of purpose and is a quasi-experimental pre-test-post-test with the control group. The statistical population of the study consisted of all infertile women in Lahijan city who referred to infertility centers in 2018. 30 infertile women were selected through convenience sampling method according to the research method, based on the selection criteria and were randomly divided into two experimental and control groups (15 people in each group). The experimental group received cognitive-behavioral religious-based training during 10 sessions of 60 minutes once a week, but the control group did not receive any training. Data were collected using the Munsch Happiness Scale and Miller Hope Scale. SPSS 22 software and descriptive and inferential statistics indices were used for data analysis. Multivariate analysis of covariance was used to test the main hypothesis of the study. Findings: There was a significant difference between the experimental and control groups in the dependent variables of life expectancy (F=15/74, P<0.001) and happiness (F=14/36 and P<0.001), so that the life expectancy and happiness of the experimental group were significantly improved compared to the control group. Conclusion: Religious-based cognitive-behavioral group therapy is an effective way to increase life expectancy and happiness in infertile women هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی گروهدرمانی به شیوه شناختی- رفتاری مذهبمحور بر افزایش امید بهزندگی و شادکامی در زنان نابارور بوده است. روش پژوهش، شبه آزمایشی به شیوه پیشآزمون- پسآزمون از طریق گروه گواه و گروه آزمایش و ابزار جمع‌آوری داده نیز پرسشنامه بوده است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه زنان نابارور شهرستان لاهیجان بوده که در سال 1397 به مراکز ناباروری مراجعه کرده‌اند. با توجه به روش پژوهش، 30 نفر از زنان نابارور با استفاده از روش نمونهگیری در دسترس، با توجه به ملاک‌های ورود به پژوهش انتخاب و بهصورت تصادفی به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند (هر گروه 15 نفر). گروه آزمایش طی ۱0 جلسه هفتگی تحت آموزش شناختی- رفتاری مذهبمحور قرار گرفت، ولی گروه کنترل هیچ‌گونه آموزشی دریافت نکرد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از شاخص‌های آمار توصیفی و استنباطی توسط نرم‌افزار SPSS 22 انجام شده و برای آزمون فرضیه‌ اصلی پژوهش از تحلیل کوواریانس چند متغیری استفاده شده است. یافته ها نشان داد بین دو گروه آزمایش و کنترل در متغیرهای وابسته امید به زندگی (74/15 =F و 001/0 < P) و شادکامی (36/14 =F و 001/0 < P) تفاوت معنی‌داری وجود داشته، بهطوریکه امید به زندگی و شادکامی گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل بهصورت قابل‌توجهی بهبود یافته است. بنابراین می‌توان نتیجه گرفت گروهدرمانی به شیوه شناختی-رفتاری مذهبمحور روش مؤثری برای افزایش امید بهزندگی و شادکامی در زنان نابارور است.

https://www.islamiilife.com/article_189750_02cc4ba7b24380a5dd2463821652041b.pdf